آسمان را بنگر!که هنوزبعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست، گرم و آبي و پر از مهر به ما ميخندد! ماه من غصه چرا؟!تو مرا داري و من هر شب و روزآرزويم همه خوشبختي توست !ماه من !غم و اندوه اگر هم روزي مثل باران باريديا دل شيشه ايتاز لب پنجره عشق

فاش مي گويم و از گفته خود دلشادم بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم طاير گلشن قدسم چه دهم شرح فراق که در اين دامگه حادثه چون افتادم من ملک بودم و فردوس برين جايم بود آدم آورد در اين دير خراب آبادم سايه طوبي و دلجويي حور و لب حوض به